<?xml version="1.0"?>
<feed xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom" xml:lang="pl">
	<id>http://brain.fuw.edu.pl/edu/index.php?action=history&amp;feed=atom&amp;title=CHEM%3AChemia_organiczna%2FEtery</id>
	<title>CHEM:Chemia organiczna/Etery - Historia wersji</title>
	<link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://brain.fuw.edu.pl/edu/index.php?action=history&amp;feed=atom&amp;title=CHEM%3AChemia_organiczna%2FEtery"/>
	<link rel="alternate" type="text/html" href="http://brain.fuw.edu.pl/edu/index.php?title=CHEM:Chemia_organiczna/Etery&amp;action=history"/>
	<updated>2026-05-03T19:58:48Z</updated>
	<subtitle>Historia wersji tej strony wiki</subtitle>
	<generator>MediaWiki 1.34.1</generator>
	<entry>
		<id>http://brain.fuw.edu.pl/edu/index.php?title=CHEM:Chemia_organiczna/Etery&amp;diff=3381&amp;oldid=prev</id>
		<title>Magdaz: Utworzono nową stronę &quot;__TOC__ ==Budowa i nazewnictwo eterów== Eterami nazywa się związki organiczne, w których atom tlenu związany jest z dwiema resztami węglowodorowymi, nie wyłączaj...&quot;</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://brain.fuw.edu.pl/edu/index.php?title=CHEM:Chemia_organiczna/Etery&amp;diff=3381&amp;oldid=prev"/>
		<updated>2015-06-04T12:27:13Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Utworzono nową stronę &amp;quot;__TOC__ ==Budowa i nazewnictwo eterów== Eterami nazywa się związki organiczne, w których atom tlenu związany jest z dwiema resztami węglowodorowymi, nie wyłączaj...&amp;quot;&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;&lt;b&gt;Nowa strona&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;div&gt;__TOC__&lt;br /&gt;
==Budowa i nazewnictwo eterów==&lt;br /&gt;
Eterami nazywa się związki organiczne, w których atom tlenu związany jest z dwiema resztami węglowodorowymi, nie wyłączając grup aromatycznych. Etery o nieskomplikowanej budowie nazywa się w sposób opisowy, jak podano niżej na Rys. &amp;lt;xr id=&amp;quot;fig:rys_1&amp;quot;/&amp;gt;. Nazewnictwo systematyczne eterów traktuje grupy &amp;amp;mdash;OR jako podstawniki (tzn. obecność danego ugrupowania zaznacza się tylko w formie przedrostka). Ich nazwy wywodzi się od węglowodorów macierzystych z końcówką –oksy, np.: grupa OCH&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt; – metoksy, grupa OCH&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;CH&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt; – etoksy, grupa OC&amp;lt;sub&amp;gt;6&amp;lt;/sub&amp;gt;H&amp;lt;Sub&amp;gt;5&amp;lt;/sub&amp;gt; – fenoksy, itp. Nazwy systematyczne stosuje się dla eterów o bardziej skomplikowanej budowie. Przykłady podane są poniżej na Rysunku &amp;lt;xr id=&amp;quot;fig:rys_2&amp;quot;/&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&amp;lt;figure id=&amp;quot;fig:rys_1&amp;quot;&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;caption&amp;gt;Przykładowe wzory strukturalne i nazwy prostych eterów.&amp;lt;/caption&amp;gt;&lt;br /&gt;
{|class=&amp;quot;wikitable&amp;quot;&lt;br /&gt;
|CH&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt;&amp;amp;mdash;O&amp;amp;mdash;CH&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt;				&lt;br /&gt;
|eter dimetylowy&lt;br /&gt;
|-&lt;br /&gt;
|CH&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;=CH&amp;amp;mdash;O&amp;amp;mdash;CH&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt;				&lt;br /&gt;
|eter winylowo-metylowy&lt;br /&gt;
|-&lt;br /&gt;
|CH&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt;&amp;amp;mdash;O&amp;amp;mdash;C(CH&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt;)&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt;&lt;br /&gt;
|eter metylowo-t-butylowy&lt;br /&gt;
|-&lt;br /&gt;
|C&amp;lt;sub&amp;gt;6&amp;lt;/sub&amp;gt;H&amp;lt;Sub&amp;gt;5&amp;lt;/sub&amp;gt;&amp;amp;mdash;O&amp;amp;mdash;C&amp;lt;sub&amp;gt;6&amp;lt;/sub&amp;gt;H&amp;lt;Sub&amp;gt;5&amp;lt;/sub&amp;gt;				&lt;br /&gt;
|eter difenylowy&lt;br /&gt;
|}&lt;br /&gt;
&amp;lt;/figure&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;figure id=&amp;quot;fig:rys_2&amp;quot;&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;caption&amp;gt;Przykładowe nazwy systematyczne eterów.&amp;lt;/caption&amp;gt;&lt;br /&gt;
{|class=&amp;quot;wikitable&amp;quot;&lt;br /&gt;
|CH&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt;CH&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;&amp;amp;mdash;O&amp;amp;mdash;CH&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;CH&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;Cl&lt;br /&gt;
|1-etoksy-2-chloroetan&lt;br /&gt;
|-&lt;br /&gt;
|[[File:1,3-dimetoksypropan-2-ol.png|150px]]&lt;br /&gt;
|1,3-dimetoksypropan-2-ol&lt;br /&gt;
|}&lt;br /&gt;
&amp;lt;/figure&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Do eterów zalicza się też związki cykliczne z atomem tlenu jako członem pierścienia. Dla tych związków stosuje się nazwy specjalne. Przykłady eterów cyklicznych podaje poniżej Rys. &amp;lt;xr id=&amp;quot;fig:rys_3&amp;quot;/&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;figure id=&amp;quot;fig:rys_3&amp;quot;&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;caption&amp;gt;Wzory strukturalne i nazwy niektórych eterów cyklicznych.&amp;lt;/caption&amp;gt;&lt;br /&gt;
{|class=&amp;quot;wikitable&amp;quot;&lt;br /&gt;
!wzór&lt;br /&gt;
!nazwa&lt;br /&gt;
|-&lt;br /&gt;
|[[File:oksiran.png|50px]]&lt;br /&gt;
|oksiran (tlenek etylenu)&lt;br /&gt;
|-&lt;br /&gt;
|[[File:oksetan.png|50px]]&lt;br /&gt;
|oksetan&lt;br /&gt;
|-&lt;br /&gt;
|[[File:oksolan.png|50px]]&lt;br /&gt;
|oksolan (tetrahydrofuran)&lt;br /&gt;
|-&lt;br /&gt;
|[[File:Furan_maly.png|50px]]&lt;br /&gt;
|furan&lt;br /&gt;
|-&lt;br /&gt;
|[[File:oksan_.png|50px]]&lt;br /&gt;
|oksan (tetrahydropiran)&lt;br /&gt;
|-&lt;br /&gt;
|[[File:4H-Piran.png|50px]]&lt;br /&gt;
|4H-piran&lt;br /&gt;
|-&lt;br /&gt;
|[[File:1-4-dioksan.png|50px]]&lt;br /&gt;
|1,4-dioksan&lt;br /&gt;
|}&lt;br /&gt;
&amp;lt;/figure&amp;gt;&lt;br /&gt;
Atom tlenu jest bardziej elektroujemny od węgla i ponadto zawiera dwie wolne pary elektronowe, co przy nieliniowej budowie eterów (hybrydyzacja atomu tlenu jest typu &amp;lt;math&amp;gt;sp^3&amp;lt;/math&amp;gt;) powoduje występowanie pewnego momentu dipolowego w cząsteczkach eterów. Etery nie tworzą wiązań wodorowych z uwagi na brak atomu wodoru związanego z heteroatomem, wykazują więc dużo niższą temperaturę wrzenia niż izomeryczne alkohole. Poniższa Tabela &amp;lt;xr id=&amp;quot;fig:tab_1&amp;quot;/&amp;gt;. ilustruje te proste zależności we właściwościach fizycznych:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;figure id=&amp;quot;fig:tab_1&amp;quot;&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;caption&amp;gt;Porównanie temperatur wrzenia eterów z alkanami i alkoholami.&amp;lt;/caption&amp;gt;&lt;br /&gt;
{|class = &amp;quot;wikitable&amp;quot;&lt;br /&gt;
!wzór&lt;br /&gt;
!temp. wrzenia&lt;br /&gt;
!wzór&lt;br /&gt;
!temp. wrzenia&lt;br /&gt;
|-&lt;br /&gt;
|CH&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt;&amp;amp;mdash;O&amp;amp;mdash;CH&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt;&lt;br /&gt;
| -24°C&lt;br /&gt;
|C&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;H&amp;lt;Sub&amp;gt;5&amp;lt;/sub&amp;gt;&amp;amp;mdash;O&amp;amp;mdash;C&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;H&amp;lt;Sub&amp;gt;5&amp;lt;/sub&amp;gt;&lt;br /&gt;
|35°C&lt;br /&gt;
|-&lt;br /&gt;
|CH&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt;CH&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;CH&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt;&lt;br /&gt;
| -42°C&lt;br /&gt;
|CH&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt;(CH&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;)&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt;CH&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt;&lt;br /&gt;
|36°C&lt;br /&gt;
|-&lt;br /&gt;
|CH&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt;CH&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;OH&lt;br /&gt;
|  78°C&lt;br /&gt;
|CH&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt;(CH&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;)&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;CH&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;OH&lt;br /&gt;
|118°C&lt;br /&gt;
|}&lt;br /&gt;
&amp;lt;/figure&amp;gt;&lt;br /&gt;
Międzycząsteczkowe oddziaływania dipol-dipol uwidaczniają się w eterze dimetylowym, dlatego wykazuje on wyższą temperaturę wrzenia od zbliżonego do niego pod względem budowy przestrzennej i masy molowej propanu. Dla wyższych eterów w porównaniu z odpowiednimi alkanami analogiczne różnice nie występują, bowiem oddziaływania hydrofobowe (dyspersyjne) zaczynają w nich przeważać.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Właściwości chemiczne eterów.==&lt;br /&gt;
Wiązanie O&amp;amp;mdash;C w eterach jest znacznie mniej podatne na rozerwanie w porównaniu z wiązaniem O&amp;amp;mdash;R i O&amp;amp;mdash;H w alkoholach, przeto etery są mniej reaktywne od alkoholi i fenoli. Mała reaktywność eterów zbliża je raczej pod względem właściwości chemicznych do alkanów. Rozerwanie wiązania O&amp;amp;mdash;C może nastąpić pod działaniem silnych kwasów takich jak jodowodorowy (HI) lub stężony bromowodorowy (HBr). Zapisy takich reakcji pokazane są na Rys &amp;lt;xr id=&amp;quot;fig:schemat_1&amp;quot;/&amp;gt;. Są to [[CHEM:Chemia_organiczna/Fluorowcopochodne_węglowodorów#Substytucja_nukleofilowa_w_halogenkach_alkilowych.|reakcje substytucji nukleofilowej]], w których w pierwszym etapie następuje przykoordynowanie protonu do wolnej pary elektronowej atomu tlenu z utworzeniem jonu oksoniowego, a następnie atak silnego nukleofila jakim jest anion jodkowy (lub bromkowy).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[File:jon oksoniowy.svg|thumb|center|Jon oksoniowy.]]&lt;br /&gt;
&amp;lt;figure id=&amp;quot;fig:schemat_1&amp;quot;/&amp;gt;&amp;lt;caption&amp;gt;Rozszczepienie eterów pod działaniem kwasu jodowodorowego.&amp;lt;/caption&amp;gt;&lt;br /&gt;
:R&amp;amp;mdash;O&amp;amp;mdash;R	+	HI	&amp;amp;mdash;&amp;amp;rarr;	R&amp;amp;mdash;O&amp;amp;mdash;H	+	R&amp;amp;mdash;I&lt;br /&gt;
:R&amp;amp;mdash;O&amp;amp;mdash;R	+	2HI	&amp;amp;mdash;&amp;amp;rarr;	2R&amp;amp;mdash;I		+	H&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;O&lt;br /&gt;
:Ar&amp;amp;mdash;O&amp;amp;mdash;R	+	HI	&amp;amp;mdash;&amp;amp;rarr;	Ar&amp;amp;mdash;OH	+	R&amp;amp;mdash;I&lt;br /&gt;
Etery cykliczne ulegają rozszczepieniu w nieco łagodniejszych warunkach. Odpowiedni przykład jest pokazany na poniższym Rys. &amp;lt;xr id=&amp;quot;fig:schemat_2&amp;quot;/&amp;gt;.:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[File:Rozszczepienie tetrahydrofuranu.png|thumb|center|400px|&amp;lt;figure id=&amp;quot;fig:schemat_2&amp;quot;/&amp;gt;Rozszczepienie tetrahydrofuranu.]]&lt;br /&gt;
Wyjątkiem wśród eterów są pochodne oksiranu zwierające pierścień trójczłonowy, podobnie jak wyjątkiem wśród cykloalkanów są [[CHEM:Chemia_organiczna/Cykloalkany#W.C5.82a.C5.9Bciwo.C5.9Bci_chemiczne_cykloalkan.C3.B3w|pochodne cyklopropanu]]. Pochodne te, zwane również epoksydami, mają duże znaczenie w syntezie organicznej. Stosunkowo łatwo jest je otrzymać z alkenów, łatwo też ulegają rozszczepieniu pod wpływem różnych odczynników. A więc służą do wprowadzania różnych grup funkcyjnych do łańcuchów węglowodorowych. Przykładowe reakcje otrzymywania i reakcji oksiranu pokazane są poniżej na Rys. &amp;lt;xr id=&amp;quot;fig:schemat_3&amp;quot;/&amp;gt;.:&lt;br /&gt;
[[File:Otrzymywanie i przykład reakcji oksiranu.png|center|thumb|400px|&amp;lt;figure id=&amp;quot;fig:schemat_3&amp;quot;/&amp;gt;Otrzymywanie i przykład reakcji oksiranu.]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;!-- [[category:Chemia organiczna]] --&amp;gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Magdaz</name></author>
		
	</entry>
</feed>