<?xml version="1.0"?>
<feed xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom" xml:lang="pl">
	<id>http://brain.fuw.edu.pl/edu/index.php?action=history&amp;feed=atom&amp;title=Chemia%2FPierwiastki_grupy_15_-_azotowce</id>
	<title>Chemia/Pierwiastki grupy 15 - azotowce - Historia wersji</title>
	<link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://brain.fuw.edu.pl/edu/index.php?action=history&amp;feed=atom&amp;title=Chemia%2FPierwiastki_grupy_15_-_azotowce"/>
	<link rel="alternate" type="text/html" href="http://brain.fuw.edu.pl/edu/index.php?title=Chemia/Pierwiastki_grupy_15_-_azotowce&amp;action=history"/>
	<updated>2026-05-03T22:21:02Z</updated>
	<subtitle>Historia wersji tej strony wiki</subtitle>
	<generator>MediaWiki 1.34.1</generator>
	<entry>
		<id>http://brain.fuw.edu.pl/edu/index.php?title=Chemia/Pierwiastki_grupy_15_-_azotowce&amp;diff=3243&amp;oldid=prev</id>
		<title>Magdaz: Utworzono nową stronę &quot;Azotowce {|class=&quot;wikitable&quot; !Pierwiastek !Konfiguracja elektronowa !Potencjał jonizacji (eV) !Temperatura topnienia (°C) !T...&quot;</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://brain.fuw.edu.pl/edu/index.php?title=Chemia/Pierwiastki_grupy_15_-_azotowce&amp;diff=3243&amp;oldid=prev"/>
		<updated>2015-06-03T18:38:07Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Utworzono nową stronę &amp;quot;&lt;a href=&quot;/edu/index.php/Plik:Stickstoff-gruppe.jpg&quot; title=&quot;Plik:Stickstoff-gruppe.jpg&quot;&gt;thumb|500px|Azotowce&lt;/a&gt; {|class=&amp;quot;wikitable&amp;quot; !Pierwiastek !Konfiguracja elektronowa !Potencjał jonizacji (eV) !Temperatura topnienia (°C) !T...&amp;quot;&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;&lt;b&gt;Nowa strona&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;div&gt;[[Plik:Stickstoff-gruppe.jpg|thumb|500px|Azotowce]]&lt;br /&gt;
{|class=&amp;quot;wikitable&amp;quot;&lt;br /&gt;
!Pierwiastek&lt;br /&gt;
!Konfiguracja elektronowa&lt;br /&gt;
!Potencjał jonizacji (eV)&lt;br /&gt;
!Temperatura topnienia (°C)&lt;br /&gt;
!Temperatura wrzenia (°C)&lt;br /&gt;
|-&lt;br /&gt;
|Azot (N)&lt;br /&gt;
|&amp;lt;math&amp;gt;[\mathrm{He}]2s^22p^3&amp;lt;/math&amp;gt;&lt;br /&gt;
|14,5&lt;br /&gt;
| -210,0&lt;br /&gt;
| -195,8&lt;br /&gt;
|-&lt;br /&gt;
|Fosfor (P)&lt;br /&gt;
|&amp;lt;math&amp;gt;[\mathrm{Ne}]3s^23p^3&amp;lt;/math&amp;gt;&lt;br /&gt;
|11,0&lt;br /&gt;
|44,1&lt;br /&gt;
|280,0&lt;br /&gt;
|-&lt;br /&gt;
|Arsen (As)&lt;br /&gt;
|&amp;lt;math&amp;gt;[\mathrm{Ar}]4s^24p^3&amp;lt;/math&amp;gt;&lt;br /&gt;
|10,0&lt;br /&gt;
|sublimuje&lt;br /&gt;
|sublimuje&lt;br /&gt;
|-&lt;br /&gt;
|Antymon (Sb)&lt;br /&gt;
|&amp;lt;math&amp;gt;[\mathrm{Kr}]5s^25p^3&amp;lt;/math&amp;gt;&lt;br /&gt;
|8,6&lt;br /&gt;
|631,0&lt;br /&gt;
|1380,0&lt;br /&gt;
|-&lt;br /&gt;
|Bizmut (Bi)&lt;br /&gt;
|&amp;lt;math&amp;gt;[\mathrm{Xe}]6s^26p^3&amp;lt;/math&amp;gt;&lt;br /&gt;
|8,0&lt;br /&gt;
|271,0&lt;br /&gt;
|1500,0&lt;br /&gt;
|}&lt;br /&gt;
Wszystkie pierwiastki grupy 15 przyjmują trzy typowe stopnie utlenienia w związkach chemicznych: +5, +3, -3. Azot i fosfor przyjmują wszystkie stopnie utlenienia od +5 do -3.&lt;br /&gt;
==Właściwości fizyczne==&lt;br /&gt;
*Azot i fosfor są typowymi niemetalami, arsen i antymon – półmetalami, bizmut – typowym metalem. &lt;br /&gt;
*Azot jest gazem o wyjątkowo trwałych cząsteczkach dwuatomowych. W temperaturze 4000°C zaledwie 3% cząsteczek ulega dysocjacji na atomy.&lt;br /&gt;
*Pozostałe azotowce są ciałami stałymi, występującymi w wielu odmianach alotropowych (w przypadku fosforu znane są 4 jego odmiany: biały, czerwony, czarny i fioletowy).&lt;br /&gt;
*W warunkach normalnych trwałą postacią fosforu jest odmiana czerwona (nielotna, słabo rozpuszczalna w rozpuszczalnikach polarnych, mało aktywna chemicznie).&lt;br /&gt;
*Fosfor, arsen, antymon i bizmut są odporne na działanie kwasów nieutleniających. Reagują z kwasem azotowym tworząc odpowiednio H&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt;PO&amp;lt;sub&amp;gt;4&amp;lt;/sub&amp;gt;, H&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt;AsO&amp;lt;sub&amp;gt;4&amp;lt;/sub&amp;gt;, Sb&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;O&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt; i Bi(NO)&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt;, co ilustruje wzrost charakteru metalicznego w miarę przechodzenia w dół grupy.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Reaktywność azotu==&lt;br /&gt;
*Azot występuje w przyrodzie w postaci cząsteczek dwuatomowych N&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;. &lt;br /&gt;
*Wysoka wartość entalpii dysocjacji N&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt; → 2N (ΔH = 944,7 kJ/mol) świadczy o dużej trwałości wiązania N=N, co warunkuje bierność chemiczną azotu.&lt;br /&gt;
*W temperaturze pokojowej azot reaguje tylko z metalicznym litem tworząc azotek litu Li&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt;N.&lt;br /&gt;
*W wyższych temperaturach azot staje się bardziej reaktywny, zwłaszcza w obecności katalizatorów, które umożliwiają przebieg następujących reakcji:&lt;br /&gt;
:N&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt; + 3H&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt; → 2NH&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt;&lt;br /&gt;
:N&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt; + O&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt; → 2NO&lt;br /&gt;
:N&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt; + 3Mg → Mg&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt;N&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Wodorki azotu==&lt;br /&gt;
*Wszystkie pierwiastki grupy V tworzą gazowe wodorki typu EH&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt; (symbolem E oznaczono atom pierwiastka V grupy), których trwałość maleje w szeregu&lt;br /&gt;
:NH&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt; &amp;gt; PH&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt; &amp;gt;AsH&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt; &amp;gt; SbH&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt; &amp;gt;BiH&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt; &lt;br /&gt;
:(odpowiednie energie wiązań wynoszą: N-H, 391 kJ/mol; P-H, 322 kJ/mol; As-H, 247 kJ/mol, Sb-H, 255 kJ/mol).&lt;br /&gt;
*Cząsteczki wodorków mają kształt piramidy, trzy wiązania są utworzone przez zhybrydyzowane orbitale &amp;lt;math&amp;gt;sp^3&amp;lt;/math&amp;gt;, a czwarty orbital jest obsadzony przez niewiążącą parę elektronową. Obecność wolnej pary elektronowej powoduje odchylenia od kątów  109,5°, typowych dla hybrydyzacji &amp;lt;math&amp;gt;sp^3&amp;lt;/math&amp;gt;. Kąt H-E-H maleje w szeregu: H-N-H (107°), H-P-H (94°), H-As-H (92°), H-Sb-H (91°).&lt;br /&gt;
*Ciekły amoniak (bezbarwna ciecz w przedziale temperatur od -78 do -33°C) przypomina właściwościami fizycznymi wodę, jego cząsteczki są silnie zasocjowane w wyniku tworzenia wiązań wodorowych. &lt;br /&gt;
*Ciekły amoniak ulega autojonizacji: &lt;br /&gt;
:2NH&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt; → NH&amp;lt;sub&amp;gt;4&amp;lt;/sub&amp;gt; + NH&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;¯. &lt;br /&gt;
*Ciekły amoniak ma mniejszą stałą dielektryczna niż woda, lepiej rozpuszcza związki organiczne, gorzej jonowe związki nieorganiczne. &lt;br /&gt;
*Ciekły amoniak jest mniej reaktywny niż woda w stosunku do metali elektrododatnich, ale  wiele z nich rozpuszcza.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Halogenki EX&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt;, EX&amp;lt;sub&amp;gt;5&amp;lt;/sub&amp;gt;==&lt;br /&gt;
*Trihalogenki (z wyjątkiem PF&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt;) powstają w wyniku bezpośredniej reakcji pierwiastków:&lt;br /&gt;
:2E + 3X&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt; → EX&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt;&lt;br /&gt;
:W przypadku nadmiaru fluorowca powstają pentahalogenki (EX&amp;lt;sub&amp;gt;5&amp;lt;/sub&amp;gt;).&lt;br /&gt;
*Gazowe cząsteczki EX&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt; (NCl&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt;, NF&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt;, PCl&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt;, PF&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt;) mają struktury piramidalne. Chlorki i bromki tworzą sieci cząsteczkowe. AsJ&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt;, SbJ&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt;, BiJ&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt; mają struktury warstwowe oparte na gęstym ułożeniu heksagonalnym atomów jodu. &lt;br /&gt;
*Trihalogenki ulegają hydrolizie w środowisku wodnym:&lt;br /&gt;
:EX&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt; + H&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;O → EOX + 2HX&lt;br /&gt;
*PF&amp;lt;sub&amp;gt;5&amp;lt;/sub&amp;gt;,  AsF&amp;lt;sub&amp;gt;5&amp;lt;/sub&amp;gt;, SbF&amp;lt;sub&amp;gt;5&amp;lt;/sub&amp;gt; są silnymi akceptorami jonu fluorkowego (tworzą jony MF&amp;lt;sub&amp;gt;6&amp;lt;/sub&amp;gt;¯). &lt;br /&gt;
*PF&amp;lt;sub&amp;gt;5&amp;lt;/sub&amp;gt; oraz AsF&amp;lt;sub&amp;gt;5&amp;lt;/sub&amp;gt; są stosowane jako katalizatory w procesach polimeryzacji jonowej.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Związki tlenowe azotu==&lt;br /&gt;
*Azot tworzy tlenki na różnych stopniach utlenienia: &lt;br /&gt;
**N&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;O (tlenek diazotu), &lt;br /&gt;
**NO (tlenek azotu), &lt;br /&gt;
**NO&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;(ditlenek azotu), &lt;br /&gt;
**N&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;O&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt;(tritlenek diazotu), &lt;br /&gt;
**N&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;O&amp;lt;sub&amp;gt;5&amp;lt;/sub&amp;gt;(pentatlenek diazotu).&lt;br /&gt;
*Pozostałe pierwiastki grupy V tworzą dwa typy tlenków E&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;O&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt; oraz E&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;O&amp;lt;sub&amp;gt;5&amp;lt;/sub&amp;gt;. Trwałość tlenków E&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;O&amp;lt;sub&amp;gt;5&amp;lt;/sub&amp;gt;  maleje w miarę przechodzenie w dół grupy.&lt;br /&gt;
*Charakter tlenków E&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;O&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt; zmienia się od wyraźnie kwasowego (tlenki azotu i fosforu), poprzez amfoteryczny (tlenki arsenu i antymonu) do zasadowego (tlenek bizmutu):&lt;br /&gt;
**N&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;O&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt; + H&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;O → 2HNO&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;           &amp;amp;mdash;                        kwas azotowy(III)&lt;br /&gt;
**As&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;O&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt; + 6HCl → 2AsCl&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt; + 3H&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;O         &amp;amp;mdash;           chlorek arsenu(III)&lt;br /&gt;
**As&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;O&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt;  + 3NaOH → Na&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt;AsO&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt;  + 3H&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;O      &amp;amp;mdash;        arsenian(V) sodu&lt;br /&gt;
**Bi&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;O&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt; + 3H&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;O → 2Bi(OH)&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt;          &amp;amp;mdash;           wodorotlenek bizmutu&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Kwasy tlenowe==&lt;br /&gt;
*Wszystkie tlenki typu E&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;O&amp;lt;sub&amp;gt;5&amp;lt;/sub&amp;gt;  wykazują właściwości kwasowe.&lt;br /&gt;
*N&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;O&amp;lt;sub&amp;gt;5&amp;lt;/sub&amp;gt; tworzy w reakcji z wodą kwas azotowy(V):&lt;br /&gt;
:N&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;O&amp;lt;sub&amp;gt;5&amp;lt;/sub&amp;gt; + H&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;O → 2HNO&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt;&lt;br /&gt;
*W rekcji P&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;O&amp;lt;sub&amp;gt;5&amp;lt;/sub&amp;gt; z wodą można otrzymać 3 kwasy fosforowe: &lt;br /&gt;
:P&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;O&amp;lt;sub&amp;gt;5&amp;lt;/sub&amp;gt;  + H&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;O → 2HPO&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt;      &amp;amp;mdash;                kwas metafosforowy(V) &lt;br /&gt;
:P&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;O&amp;lt;sub&amp;gt;5&amp;lt;/sub&amp;gt;  + 2H&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;O → H&amp;lt;sub&amp;gt;4&amp;lt;/sub&amp;gt;P&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;O&amp;lt;sub&amp;gt;7&amp;lt;/sub&amp;gt;  &amp;amp;mdash;                 kwas pirofosforowy(V) lub difosforowy(V)&lt;br /&gt;
:P&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;O&amp;lt;sub&amp;gt;5&amp;lt;/sub&amp;gt;  + 3H&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;O → 2H&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt;PO&amp;lt;sub&amp;gt;4&amp;lt;/sub&amp;gt;  &amp;amp;mdash;               kwas ortofosforowy(V) lub fosforowy(V)&lt;br /&gt;
*As&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;O&amp;lt;sub&amp;gt;5&amp;lt;/sub&amp;gt; oraz Sb&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;O&amp;lt;sub&amp;gt;5&amp;lt;/sub&amp;gt; tworzą odpowiedniki kwasu fosforowego:&lt;br /&gt;
:As&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;O&amp;lt;sub&amp;gt;5&amp;lt;/sub&amp;gt; + 3H&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;O → 2H&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt;AsO&amp;lt;sub&amp;gt;4&amp;lt;/sub&amp;gt;  &amp;amp;mdash;       kwas arsenowy(V)          &lt;br /&gt;
:Sb&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;O&amp;lt;sub&amp;gt;5&amp;lt;/sub&amp;gt; + 3H&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;O → 2H&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt;SbO&amp;lt;sub&amp;gt;4&amp;lt;/sub&amp;gt;   &amp;amp;mdash;      kwas antymonowy(V)&lt;br /&gt;
*Kwas azotowy jest mocnym kwasem. Stężony HNO&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt; jest silnym środkiem utleniającym. Rozpuszcza wszystkie metale z wyjątkiem złota i niektórych platynowców. &lt;br /&gt;
*Kwas fosforowy, arsenowy i antymonowy są słabymi kwasami.  Kwas bizmutowy nie jest znany, ale istnieją jego sole &amp;amp;mdash; bizmutany.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Ujemne stopnie utlenienia azotu w związkach==&lt;br /&gt;
*Najbardziej znanym związkiem azotu (-3) jest amoniak NH&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt;. Ze względu na polarny charakter łatwo rozpuszcza się w wodzie, a roztwory amoniaku mają charakter zasadowy:&lt;br /&gt;
:NH&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt; + H&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;O → NH&amp;lt;sub&amp;gt;4&amp;lt;/sub&amp;gt;&amp;lt;sup&amp;gt;+&amp;lt;/sup&amp;gt;  + OH¯&lt;br /&gt;
*Związkiem azotu na stopniu utlenienia (-2), podobnym pod wieloma względami do amoniaku jest hydrazyna N&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;H&amp;lt;sub&amp;gt;4&amp;lt;/sub&amp;gt;. W roztworach wodnych zachowuje się jak zasada:&lt;br /&gt;
:N&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;H&amp;lt;sub&amp;gt;4&amp;lt;/sub&amp;gt; + H&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;O → N&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;H&amp;lt;sub&amp;gt;5&amp;lt;/sub&amp;gt;&amp;lt;sup&amp;gt;+&amp;lt;/sup&amp;gt; + OH¯&lt;br /&gt;
*Przykładem związku azotu na stopniu utlenienia (-1) jest hydroksylamina NH&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;OH, którą można uważać za pochodną NH&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt;, otrzymana przez zastąpienie jednego atomu wodoru grupą OH. Wodne roztwory hydroksylaminy wykazują właściwości zasadowe, podobnie jak amoniak i hydrazyna:&lt;br /&gt;
:NH&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;OH + H&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;O → NH&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt;OH&amp;lt;sup&amp;gt;+&amp;lt;/sup&amp;gt;  + OH¯&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Związki z siarką==&lt;br /&gt;
*Azotowce (z wyjątkiem azotu) tworzą połączenia z siarką w wyniku bezpośredniej reakcji lub działania siarkowodorem na roztwory zawierające pierwiastek 15 grupy na stopniu utlenienia +3 lub +5.&lt;br /&gt;
*Fosfor tworzy 4 rodzaje siarczków w wyniku bezpośredniej reakcji: P&amp;lt;sub&amp;gt;4&amp;lt;/sub&amp;gt;S&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt;, P&amp;lt;sub&amp;gt;4&amp;lt;/sub&amp;gt;S&amp;lt;sub&amp;gt;5&amp;lt;/sub&amp;gt;, P&amp;lt;sub&amp;gt;4&amp;lt;/sub&amp;gt;S&amp;lt;sub&amp;gt;7&amp;lt;/sub&amp;gt;, P&amp;lt;sub&amp;gt;4&amp;lt;/sub&amp;gt;S&amp;lt;sub&amp;gt;10&amp;lt;/sub&amp;gt;.&lt;br /&gt;
*Arsen tworzy siarczki: As&amp;lt;sub&amp;gt;4&amp;lt;/sub&amp;gt;S&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt;, As&amp;lt;sub&amp;gt;4&amp;lt;/sub&amp;gt;S&amp;lt;sub&amp;gt;4&amp;lt;/sub&amp;gt;, As&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;S&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt;, As&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;S&amp;lt;sub&amp;gt;5&amp;lt;/sub&amp;gt;. Dwa ostatnie można wytrącić z roztworów zawierających As(III) i As(V) za pomocą siarkowodoru:&lt;br /&gt;
:2AsCl&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt; + 3H&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;S → As&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;S&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt; + 6HCl&lt;br /&gt;
*Antymon i bizmut tworzą siarczki Sb&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;S&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt;  i Bi&amp;lt;sub&amp;gt;2&amp;lt;/sub&amp;gt;S&amp;lt;sub&amp;gt;3&amp;lt;/sub&amp;gt; w wyniku bezpośredniej reakcji pierwiastków lub wytrącenia siarkowodorem z roztworów zawierających Sb(III). &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;!--- [[category:Chemia ogólna]] --&amp;gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Magdaz</name></author>
		
	</entry>
</feed>