USG/Klasyczna rekonstrukcja - Historia wersji

Jginter o 10:06, 6 paź 2016

2016-10-06T10:06:57Z

Jarekz o 12:02, 29 lip 2016

2016-07-29T12:02:04Z

Jarekz o 11:57, 29 lip 2016

2016-07-29T11:57:35Z

Jarekz o 11:55, 29 lip 2016

2016-07-29T11:55:16Z

Mlew o 12:16, 3 lip 2016

2016-07-03T12:16:59Z

Mlew o 12:15, 3 lip 2016

2016-07-03T12:15:40Z

Mlew o 12:14, 3 lip 2016

2016-07-03T12:14:39Z

Mlew o 12:13, 3 lip 2016

2016-07-03T12:13:55Z

Mlew o 12:12, 3 lip 2016

2016-07-03T12:12:13Z

Mlew o 12:07, 3 lip 2016

2016-07-03T12:07:49Z

@@ Linia 49: / Linia 49: @@
 ==Dane RF==
-Do dyspozycji mamy dwa zestawy danych RF z pomiarów na fantomie nitkowym ([http://www.fuw.edu.pl/~jarekz/FUW-FID-2016/raw-data/usg1_sta_cysty.npy plik usg1_nitki.npy]) i na fantomie cystowym ([http://www.fuw.edu.pl/~jarekz/FUW-FID-2016/raw-data/usg1_sta_nitki.npy plik usg1_cysty.npy]).
+Do dyspozycji mamy dwa zestawy danych RF z pomiarów na fantomie nitkowym ([http://www.fuw.edu.pl/~jarekz/FUW-FID-2016/raw-data/usg1_sta_nitki.npy plik usg1_nitki.npy]) i na fantomie cystowym ([http://www.fuw.edu.pl/~jarekz/FUW-FID-2016/raw-data/usg1_sta_cysty.npy plik usg1_cysty.npy]).
 Zaczniemy od wczytania oraz wyświetlenia (funkcja plot) surowych danych RF (przed rekonstrukcją obrazu). Dane możemy wczytać za pomocą poleceń
@@ Linia 61: / Linia 61: @@
 <source lang = python>
 py.subplot(2, 1, 1)
-py.imshow(RF[:, :300, 0]
+py.imshow(RF[:, :300, 0])
 py.subplot(2, 1, 2)
-py.imshow(RF[:, :300, -1]
+py.imshow(RF[:, :300, -1])
 py.show()
 </source>

@@ Linia 2: / Linia 2: @@
 Schemat nadawczy jest następujący.
-[[Plik:Rys_przetworniki_nadawanie.png|600px|thumb|center|Wielkości odpowiadające wymiarom tablicy z danymi]]
+[[Plik:Rys_przetworniki_nadawanie.png|500px|thumb|center|Wielkości odpowiadające wymiarom tablicy z danymi]]
 W każdym nadaniu przetworniki subapertury nadawczej generują wiązkę o stałym ognisku. Subaperturę nadawczą w <math>n</math>-tym nadaniu tworzą przetworniki od <math>n</math>-tego do <math>(n+N_{tr})</math>-tego (gdzie <math>N_{tr}</math> - to liczba przetworników subapertury nadawczej). Zakładamy, że ognisko położone jest na osi centralnej subapertury nadawczej. Kształt wiązki otrzymujemy przez zastosowanie odpowiednich opóźnień nadawczych pomiędzy przetwornikami. Od momentu nadania wszystkie przetworniki (pełna apertura odbiorcza) rejestrują sygnał. Rejestracja sygnału trwa do <math>N</math>-tego okresu częstotliwości próbkowania - wielkość ta odpowiada maksymalnej głębokości obrazowania <math>D</math> w przybliżeniu zgodnie ze wzorem:
@@ Linia 24: / Linia 24: @@
 </source>
-[[Plik:Rys_fantom_cystowy.png|600px|thumb|center|Zdjęcie fantomu cystowego wraz ze schematem obrazującym przekrój fantomu w przybliżeniu odpowiadający płaszczyźnie obrazowania]]
+[[Plik:Rys_fantom_cystowy.png|500px|thumb|center|Zdjęcie fantomu cystowego wraz ze schematem obrazującym przekrój fantomu w przybliżeniu odpowiadający płaszczyźnie obrazowania]]
-[[Plik:Rys_fantom_nitkowy.png|600px|thumb|center|Zdjęcie fantomu nitkowego z góry. Płaszczyzna obrazowania jest umiejscowiona w przybliżeniu prostopadle do kierunku nitek. Dane zebrane były dla fantomu położonego w zbiorniku wody.]]
 Ponadto, do rekonstrukcji wykorzystywać będziemy prędkość dźwięku w ośrodku. Zakładamy, że jest ona stała. Rekonstrukcję przeprowadzać będziemy dla danych z eksperymentów in vitro na dwóch fantomach - nitkowym oraz cystowym. Fantom nitkowy składa się z matrycy żyłek położonych w równych od odstępach, które umieszczone są następnie w zbiorniku wodnym. Płaszczyzna obrazowania przecina żyłki prostopadle, w efekcie czego na obrazie ultradźwiękowym każdej nitce odpowiadać powinien obiekt punktowy o jasności większej od jasności tła. <br>
@@ Linia 83: / Linia 84: @@
 ==Rekonstrukcja obrazu==
-[[Plik:schemat_rekonstrukcji.png|600px|thumb|center|Schemat blokowy tworzenia obrazu]]
+[[Plik:schemat_rekonstrukcji.png|500px|thumb|center|Schemat blokowy tworzenia obrazu]]
 Mając już do dyspozycji opóźnienia nadawcze dla interesującego nas punktu ogniskowania możemy przystąpić do rekonstrukcji obrazu. Proszę napisać skrypt dokonujący w pętli rekonstrukcji kolejnych linii obrazu.

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
 =Klasyczna rekonstrukcja obrazu (Beamforming)=
 Schemat nadawczy jest następujący.
-[[Plik:Rys_przetworniki_nadawanie.png|600px|thumb|right|Wielkości odpowiadające wymiarom tablicy z danymi]]
 W każdym nadaniu przetworniki subapertury nadawczej generują wiązkę o stałym ognisku. Subaperturę nadawczą w <math>n</math>-tym nadaniu tworzą przetworniki od <math>n</math>-tego do <math>(n+N_{tr})</math>-tego (gdzie <math>N_{tr}</math> - to liczba przetworników subapertury nadawczej). Zakładamy, że ognisko położone jest na osi centralnej subapertury nadawczej. Kształt wiązki otrzymujemy przez zastosowanie odpowiednich opóźnień nadawczych pomiędzy przetwornikami. Od momentu nadania wszystkie przetworniki (pełna apertura odbiorcza) rejestrują sygnał. Rejestracja sygnału trwa do <math>N</math>-tego okresu częstotliwości próbkowania - wielkość ta odpowiada maksymalnej głębokości obrazowania <math>D</math> w przybliżeniu zgodnie ze wzorem:
@@ Linia 22: / Linia 24: @@
 </source>
-[[Plik:Rys_fantom_cystowy.png|600px|thumb|right|Zdjęcie fantomu cystowego wraz ze schematem obrazującym przekrój fantomu w przybliżeniu odpowiadający płaszczyźnie obrazowania]]
+[[Plik:Rys_fantom_cystowy.png|600px|thumb|center|Zdjęcie fantomu cystowego wraz ze schematem obrazującym przekrój fantomu w przybliżeniu odpowiadający płaszczyźnie obrazowania]]
-[[Plik:Rys_fantom_nitkowy.png|600px|thumb|right|Zdjęcie fantomu nitkowego z góry. Płaszczyzna obrazowania jest umiejscowiona w przybliżeniu prostopadle do kierunku nitek. Dane zebrane były dla fantomu położonego w zbiorniku wody.]]
+[[Plik:Rys_fantom_nitkowy.png|600px|thumb|center|Zdjęcie fantomu nitkowego z góry. Płaszczyzna obrazowania jest umiejscowiona w przybliżeniu prostopadle do kierunku nitek. Dane zebrane były dla fantomu położonego w zbiorniku wody.]]
 Ponadto, do rekonstrukcji wykorzystywać będziemy prędkość dźwięku w ośrodku. Zakładamy, że jest ona stała. Rekonstrukcję przeprowadzać będziemy dla danych z eksperymentów in vitro na dwóch fantomach - nitkowym oraz cystowym. Fantom nitkowy składa się z matrycy żyłek położonych w równych od odstępach, które umieszczone są następnie w zbiorniku wodnym. Płaszczyzna obrazowania przecina żyłki prostopadle, w efekcie czego na obrazie ultradźwiękowym każdej nitce odpowiadać powinien obiekt punktowy o jasności większej od jasności tła. <br>
@@ Linia 81: / Linia 83: @@
 ==Rekonstrukcja obrazu==
-[[Plik:schemat_rekonstrukcji.png|600px|thumb|right|Schemat blokowy tworzenia obrazu]]
+[[Plik:schemat_rekonstrukcji.png|600px|thumb|center|Schemat blokowy tworzenia obrazu]]
 Mając już do dyspozycji opóźnienia nadawcze dla interesującego nas punktu ogniskowania możemy przystąpić do rekonstrukcji obrazu. Proszę napisać skrypt dokonujący w pętli rekonstrukcji kolejnych linii obrazu.

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
 =Klasyczna rekonstrukcja obrazu (Beamforming)=
 Schemat nadawczy jest następujący.
-[[Plik:Rys_przetworniki_nadawanie.png|200px|thumb|right|Wielkości odpowiadające wymiarom tablicy z danymi]]
+[[Plik:Rys_przetworniki_nadawanie.png|600px|thumb|right|Wielkości odpowiadające wymiarom tablicy z danymi]]
 W każdym nadaniu przetworniki subapertury nadawczej generują wiązkę o stałym ognisku. Subaperturę nadawczą w <math>n</math>-tym nadaniu tworzą przetworniki od <math>n</math>-tego do <math>(n+N_{tr})</math>-tego (gdzie <math>N_{tr}</math> - to liczba przetworników subapertury nadawczej). Zakładamy, że ognisko położone jest na osi centralnej subapertury nadawczej. Kształt wiązki otrzymujemy przez zastosowanie odpowiednich opóźnień nadawczych pomiędzy przetwornikami. Od momentu nadania wszystkie przetworniki (pełna apertura odbiorcza) rejestrują sygnał. Rejestracja sygnału trwa do <math>N</math>-tego okresu częstotliwości próbkowania - wielkość ta odpowiada maksymalnej głębokości obrazowania <math>D</math> w przybliżeniu zgodnie ze wzorem:
@@ Linia 22: / Linia 22: @@
 </source>
-[[Plik:Rys_fantom_cystowy.png|200px|thumb|right|Zdjęcie fantomu cystowego wraz ze schematem obrazującym przekrój fantomu w przybliżeniu odpowiadający płaszczyźnie obrazowania]]
+[[Plik:Rys_fantom_cystowy.png|600px|thumb|right|Zdjęcie fantomu cystowego wraz ze schematem obrazującym przekrój fantomu w przybliżeniu odpowiadający płaszczyźnie obrazowania]]
-[[Plik:Rys_fantom_nitkowy.png|200px|thumb|right|Zdjęcie fantomu nitkowego z góry. Płaszczyzna obrazowania jest umiejscowiona w przybliżeniu prostopadle do kierunku nitek. Dane zebrane były dla fantomu położonego w zbiorniku wody.]]
+[[Plik:Rys_fantom_nitkowy.png|600px|thumb|right|Zdjęcie fantomu nitkowego z góry. Płaszczyzna obrazowania jest umiejscowiona w przybliżeniu prostopadle do kierunku nitek. Dane zebrane były dla fantomu położonego w zbiorniku wody.]]
 Ponadto, do rekonstrukcji wykorzystywać będziemy prędkość dźwięku w ośrodku. Zakładamy, że jest ona stała. Rekonstrukcję przeprowadzać będziemy dla danych z eksperymentów in vitro na dwóch fantomach - nitkowym oraz cystowym. Fantom nitkowy składa się z matrycy żyłek położonych w równych od odstępach, które umieszczone są następnie w zbiorniku wodnym. Płaszczyzna obrazowania przecina żyłki prostopadle, w efekcie czego na obrazie ultradźwiękowym każdej nitce odpowiadać powinien obiekt punktowy o jasności większej od jasności tła. <br>
@@ Linia 81: / Linia 81: @@
 ==Rekonstrukcja obrazu==
-[[Plik:schemat_rekonstrukcji.png|200px|thumb|right|Schemat blokowy tworzenia obrazu]]
+[[Plik:schemat_rekonstrukcji.png|600px|thumb|right|Schemat blokowy tworzenia obrazu]]
 Mając już do dyspozycji opóźnienia nadawcze dla interesującego nas punktu ogniskowania możemy przystąpić do rekonstrukcji obrazu. Proszę napisać skrypt dokonujący w pętli rekonstrukcji kolejnych linii obrazu.

@@ Linia 87: / Linia 87: @@
 <source lang=python>
-#tablica img przechowuje zrekonstruowany obraz
+# tablica img przechowuje zrekonstruowany obraz
 indices = img>0
 indices2 = img<0
-indices = indices + indices2 # wybieramy indeksy którym odpowiadają niezerowe wartości
+# wybieramy indeksy którym odpowiadają niezerowe wartości
-                               - w przeciwnym wypadku operacja logarytmowania byłaby niejednoznaczna
+# - w przeciwnym wypadku operacja logarytmowania byłaby niejednoznaczna
 img = np.abs(img)/np.max(np.abs(img[indices]))
 img[indices] = 10*np.log(img[indices])

@@ Linia 22: / Linia 22: @@
 </source>
-[[Plik:Rys_fantom_cystowy.png|200px|frame|right|Zdjęcie fantomu cystowego wraz ze schematem obrazującym przekrój fantomu w przybliżeniu odpowiadający płaszczyźnie obrazowania]]
+[[Plik:Rys_fantom_cystowy.png|200px|frame|Zdjęcie fantomu cystowego wraz ze schematem obrazującym przekrój fantomu w przybliżeniu odpowiadający płaszczyźnie obrazowania]]
-[[Plik:Rys_fantom_nitkowy.png|200px|frame|right|Zdjęcie fantomu nitkowego z góry. Płaszczyzna obrazowania jest umiejscowiona w przybliżeniu prostopadle do kierunku nitek. Dane zebrane były dla fantomu położonego w zbiorniku wody.]]
+[[Plik:Rys_fantom_nitkowy.png|200px|frame|Zdjęcie fantomu nitkowego z góry. Płaszczyzna obrazowania jest umiejscowiona w przybliżeniu prostopadle do kierunku nitek. Dane zebrane były dla fantomu położonego w zbiorniku wody.]]
 Ponadto, do rekonstrukcji wykorzystywać będziemy prędkość dźwięku w ośrodku. Zakładamy, że jest ona stała. Rekonstrukcję przeprowadzać będziemy dla danych z eksperymentów in vitro na dwóch fantomach - nitkowym oraz cystowym. Fantom nitkowy składa się z matrycy żyłek położonych w równych od odstępach, które umieszczone są następnie w zbiorniku wodnym. Płaszczyzna obrazowania przecina żyłki prostopadle, w efekcie czego na obrazie ultradźwiękowym każdej nitce odpowiadać powinien obiekt punktowy o jasności większej od jasności tła. <br>